ใครทำให้พวกเรา ต้องทุกข์ระกำรำบาก..กันถึงเพียงนี้ |
ชายขี้เหล่คนหนึ่ง ตื่นขึ้นมาตอนเช้า ด้วยจิตใจที่แช่มชื่น
หันมองไปทางไหน ก็เห็นโลกระรื่นชื่นไปกับตน เพราะมีความรักล้นเอ่อ ท่วมจิตใจ ด้วยหวังว่า "เย็นนี้ จะบอกรักกับหวานใจ"
" กริ๊ง กริ๊ง ๆๆๆ"( เสียงโทรศัพท์)
" ฮัลโล สวัสดีครับ.."
"กูเตือนมึงแล้วใช่มั๊ย ! อย่ามายุ่งกับเมียกู วันนี้มึงตาย" (โทรศัพท์ข่มขู่)
ตั้งแต่วินาทีนั้น โลกทั้งโลกพลันมืดมน
แม้สุริยาจะสาดส่องแต่ก็มองไม่เห็นหนทาง
..ตัดสายโทรศัพท์ เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในบ้านทั้งวัน
ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าใด ความเศร้า ความเหงาระคนด้วยความกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจมากเท่านั้น จนลืมกล่องแหวนเพชรเจ็ดกะรัตไปเสียสนิท
เขาเป็นทุกข์เพราะอะไร..???
เพราะไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงว่า..
ที่แท้ ชายผู้นั้นโทรศัพท์มาผิดบ้าน !
เราเป็นทุกข์อยู่ทุกวันนี้...เพราะไม่รู้ความจริง (อวิชชา)
ว่า...ชีวิตนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ต้องให้ความสำคัญถึงกับเป็นทุกข์เป็นร้อนเลย
สักอย่างเดียว ไม่มีสิ่งใดเป็นของเราจริง
แม้แต่ร่างกายที่อาศัยอยู่นี้ก็มิใช่เป็นของเราจริง จะบังคับบัญชาไม่ให้แก่ ไม่ให้เจ็บ ไม่ให้ตาย ก็ไม่ได้
จะบังคับจิตตนเองไม่ให้ทุกข์ ไม่ให้เครียด ไม่ให้กังวล ไม่ให้เหงา ก็ไม่ได้ให้มีแต่ความสุขสนุกสนานอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่ได้
จะมีอะไรบ้างที่เป็นของเราจริง??
ที่เราต้องถึงกับให้ความสำคัญจนเป็นทุกข์ เป็นร้อนไปกับมัน
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
sahatpeth
30 พ.ย. 2554 เวลา 13:26 น. โพสต์:
66
อนุโมทนา:
20
ได้รับอนุโมทนา:
0
คำตอบที่
1 |
|
montasavi
17 พ.ย. 2554 เวลา 21:45 น.
โพสต์:
3
อนุโมทนา:
0
ได้รับอนุโมทนา:
1
|
|
หน้าแรก 
