เชิญร่วมไหว้ครู..และ แสดงมุทิตาจิต วันเกิดพระอาจารย์อิทธิธโร ภิกขุ
 หิ่งห้อยน้อย   7 มิ.ย. 2553




 
      วันเกิดท่านครบรอบ       เวียนมา
หิ้งห้อยฯ น้อมวันทา             ด้วยเกล้า
พุทธภูมิดั่งปรารถนา             ให้ท่าน ลุเทอญ
เสวยสุขด้วยธรรมเคล้า          สู่ห้วงพุทธธรรม





     กาลมงคลดลดิถีนี้          มีปีติ
กรานกราบ ท่านอิทธิ            เฉลิมศรี
สิบมิถุนาพาดำริ                  นบนอบ
ขอพระธรรมนำท่านนี้           สู่ห้วงนฤพาน





     ด้วยจิตท่านถึงพร้อม       เมตตา
สู่มวลมิตรกัลยา                 พร้อมทั่ว
ขยายธรรมนำภาวนา            เผยพุทธ พจน์เฮย
ให้ศิษย์พ้นแหล่งกลั้ว           ถิ่นเถ้าโลกีย์



เจริญในธรรม เจ้าค่ะ
 





กราบนมัสการท่านพระอาจารย์ อิทธิฯ เจ้าค่ะ


     ท่านเพียรสอน ให้ศิษย์ นำไปคิด
ให้อัญเชิญ พุทธภาษิต สถิตมั่น
หมั่นสำรวม กายใจ ให้ทุกวัน
เจริญฌาน ไว้ให้มั่น อย่าเสื่อมไป

     อย่าตามรู้ ดูสัญญา ที่ดับแล้ว
จิตผ่องแผ้ว กลับฟุ้งซ่าน พล่านหวั่นไหว
สิ่งที่เกิด เกิดแล้ว ก็ดับไป
สิ่งล่วงไซร้ อย่าตามไป เสียเวลา

     หิ่งห้อยน้อย มีแสง ก็เพราะท่าน
ชี้ ประสาน แหล่งธรรม นำศึกษา
มอบขุมทอง อริยทรัพย์ให้ ได้ปัญญา
หิ่งห้อยน้อย น้อมวันทา ระลึกคุณ

     คล้ายวันเกิด ประเส่ริฐยิ่ง ในวันนี้
มอบบุญที่ ข้าฯกระทำ นำเกื้อหนุน
เป็นบาทให้ พระอาจารย์ ผู้การุญ
ผสานในบุญ ที่ท่าน สั่งสมมา

     ท่านประสงค์ สิ่งใด ที่ผ่องแผ้ว
มรรคผลแก้ว ตามที่ท่าน ปรารถนา
ให้ลุธรรม ดังท่าน ปฏิญญา
หิ่งห้อยน้อย น้อมบูชา ด้วยดวงใจ


เจริญในธรรมเจ้าค่ะ     






ธรรมาพาเดิน

วันเวลา เดินเร็วจัง ดังติดปีก
อายุเหลือ ไม่เต็มซีก ยากหลีกพ้น
มองร่างกาย ฉันไม่เห็น เด่นคงทน
หนังเหี่ยวย่น เดินเชื่องช้า กว่าวันวาน

ถึงวันนี้ ทีไร ให้ปีติ
วันเกิดท่าน อิทธิฯ ปิติซ่าน
ศิษย์นึกถึง เมื่อตอน ท่านสอนฌาน
ขอกราบกราน ณ ตรงนี้ เวทีธรรม

ขออวยพร ให้อาจารย์ ผ่านเมฆหมอก
รู้ทุกซอก ของธรรมดี ที่เลิศล้ำ
เพื่อเผยแผ่ ให้ฉัน นั้นจดจำ ( ขอคนเดียว )
ด้วยฉันนั้น ยังวนย่ำ ซ้ำรอยเดิม

ให้อาจารย์ สำเร็จถึง ซึ่งสวรรค์
พาแม่ฉัน ไปด้วย ช่วยส่งเสริม
ส่วนเฟื่องฟ้า ขออาศัย ใคร่เกาะเติม
ใครจะเพิ่ม ก็คงต้อง จองบอกมา

มีบางครั้ง ฉันก้าวเดิน เพลินไปหน่อย
พระอาจารย์ มิเคยปล่อย คอยเทศนา
กั้นฉันไว้ ไม่ให้ออก นอกชายคา
นี่แหละหนา บุญของฉัน นั้นมีจริง...เฟื่องฟ้า



กราบนมัสการท่านอาจารย์อิทธิ สวัสดีแม่หิ่งห้อยน้อย และกัลยาณมิตรทุกท่าน






     ช่อเฟื่องฟ้า เลื้อยมา จากมุมรั้ว
มมสลัว เลือนลาง อ้างว้างไฉน
กิ่งหนามคม จมอยู่ ในกองใบ
แต่เฟืองฟ้า ยังสดใส ดอกเบ่งบาน

     คิดถึงเจ้า อยู่เสมอ มิจางหาย
แม้ห่างกาย ใจคิดถึง คนึงผสาน
มิได้เห็น กลอนกวี นานแสนนาน
พิชิตพาล ที่ฝังใจ ได้หรือยัง

     ที่ทำงาน ที่ใหม่ ให้อิสระ
หรือว่าคละ คลุ้งกามา พาถูกขัง
ปรับจิตให้ อยู่ที่ใหม่ ได้หรือยัง
ชอบ เกลียดชัง อย่าใส่ไว้ ในใจตน

     แม่เป็นห่วง คิดถึงเจ้า เฝ้าชะแง้
ตาคอยแล เมื่อไรมา พาสับสน
เจ้าอยู่ดี มีสุข หรีอทุกข์ทน
เห็นกลอนเจ้า เศร้าที่ดล พลันจางคาย



เจริญในธรรมเจ้าค่ะ แม่ และพระอาจารย์คิดถึงอยู่เสมอค่ะ






ปาเจรา จริยา โหนฺติ คุณุตฺตรา นุสา สกา



ยอกรประณตน้อม .......................... สักการ
แด่ครู บา อาจารย์ ......................... สิ่งแก้ว
สิบนิ้วต่างพวงมาลย์ ...................... นบนอบ ครูนา
น้อมจิตศิษย์ที่แพร้ว ....................... ผ่องให้คุณครู


พานหญ้าแพรกดอกมะเขือพุ่ม .......... ประณต
ดอกเข็ม ธูป เทียน จรด ................... มอบให้
มาลัยร้อยรวมหมดจด ...................... แทบเท้า ท่านเฮย
ศิษย์ระลึกคุณท่านไซร้ .................... ตราบสิ้นมลายสูญ


ปญฺญาวุฑฺฒิ กเร เต เต ทินฺโน วาเท นมา มิหํ


เจริญในธรรมค่ะ





ให้อาจารย์ สำเร็จถึง ซึ่งสวรรค์
พาแม่ฉัน ไปด้วย ช่วยส่งเสริม
ส่วนเฟื่องฟ้า ขออาศัย ใคร่เกาะเติม
ใครจะเพิ่ม ก็คงต้อง จองบอกมา ... เฟื่องฟ้า

ได้ยินเสียง ชวนเชิญ เดินมาเกาะ
กระบี่เลาะ อยู่ข้างกระเชอ ชะเง้อหา
ใคร่ขอวอน ยอดกวี พี่เฟื่องฟ้า
โปรดเมตตา ให้ช่วย ไปด้วยคน

ใคร่เรียนรู้ เพลงมาลย์ ชำนาญยุทธ
เพื่อใช้อุด มารร้าย กรายอกุศล
ขอเรียนเพลง ขจัดมาร ผลาญจิตตน
กับพี่เฟื่องฯ ด้วยคน โปรดเมตตา


เจริญในธรรมค่ะ พี่เฟื่องฟ้า






ใคร่เรียนรู้ เพลงมาลย์ ชำนาญยุทธ
เพื่อใช้อุด มารร้าย กรายอกุศล
ขอเรียนเพลง ขจัดมาร ผลาญจิตตน
กับพี่เฟื่องฯ ด้วยคน โปรดเมตตา...กระบี่ไร้เงา


ท่านกระบี่ ไร้เงา เจ้ากล้านัก
ดาบในฝัก คงมีไว้ ใช้ฟันหญ้า
อยากปราบมาร ต้องสลัด ตัดอวิชชา
ค่อยๆเพียร ศึกษา อย่าวู่วาม

ด้วยวันนี้ ใกล้ถึง ซึ่งวันเกิด( พระอาจารย์ )
เจ้าละเมิด เกินสิทธิ์ มาคิดถาม
ไม่เป็นไร ถือว่า พยายาม
เจ้าจงตาม ข้าฯมา อย่าช้าเลย

อวิชชา ความไม่รู้ ดูไม่แจ้ง
วิชานี้ ข้าจะแจง แทงเฉลย
เจ้าต้องฟัง อย่าขำ ทำเฉยเมย
ห้ามเยาะเย้ย ห้ามขยับ ห้ามหลับนอน

เจ้าต้องรู้ ว่าอะไร ไหนคือทุกข์
อยากพบสุข เจ้าต้องมา ศึกษาก่อน
ต้นเหตุทุกข์ ต้องถ่องแท้ รู้แน่นอน
แล้วตัดตอน ด้วยการดับ ระงับมัน

ใช้มรรคแปด เพื่อดับทุกข์ สุขจึงเกิด
เป็นทางเลิศ ทางดี มีแปดขั้น
ไตรปิฎก เขียนไว้ ใช้ยืนยัน
เจ้าต้องหมั่น เรียนรู้ อย่าดูดาย

และนี่คือ วิชชา ที่ข้ามอบ
ชอบมั้ยชอบ รู้ไว้ ไม่เสียหลาย
พุทธองค์ ทรงกระจ่าง อย่างแยบคาย
ไม่ซับซ้อน ง่ายๆ คล้ายเงาบัง...เฟื่องฟ้า

สวัสดีท่านกระบี่ไร้เงา


อริยสัจ 4
มีความจริงอยู่ 4 ประการคือ การมีอยู่ของทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และ หนทางไปสู่ความดับทุกข์ ความจริงเหล่านี้เรียกว่า อริยสัจ 4
1. ทุกข์
คือ การมีอยู่ของทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ และตายล้วนเป็นทุกข์ ความเศร้าโศก ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความวิตกกังวล ความกลัวและความผิดหวังล้วนเป็น ทุกข์ การพลัดพรากจากของที่รักก็เป็นทุกข์ ความเกลียดก็เป็นทุกข์ ความอยาก ความยึดมั่นถือมั่น ความยึดติดในขันธ์ทั้ง 5 ล้วนเป็นทุกข์
2. สมุทัย
คือ เหตุแห่งทุกข์ เพราะอวิชา ผู้คนจึงไม่สามารถเห็นความจริงของชีวิต พวกเขาตกอยู่ในเปลวเพลิงแห่งตัณหา ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความเศร้าโศก ความวิตกกังวล ความกลัว และความผิดหวัง
3. นิโรธ
คือ ความดับทุกข์ การเข้าใจความจริงของชีวิตนำไปสู่การดับความเศร้า โศกทั้งมวล อันยังให้เกิดความสงบและความเบิกบาน
4. มรรค
คือ หนทางนำไปสู่ความดับทุกข์ อันได้แก่ อริยมรรค 8 ซึ่งได้รับการหล่อ เลี้ยงด้วยการดำรงชีวิตอย่างมีสติความมีสตินำไปสู่สมาธิและปัญญาซึ่งจะปลดปล่อย ให้พ้นจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวลอันจะนำไปสู่ความศานติและ ความเบิกบาน พระพุทธองค์ได้ทรงเมตตานำทางพวกเราไปตามหนทางแห่งความรู้แจ้งนี้




กราบ นมัสการพระคุณเจ้าท่านอิทธิ ที่เคารพอย่างสูง
....และขอเจริญธรรมสำนึกดี ต่อท่านกัลยาณมิตรทุกท่าน อาจารย์แม่หิ่งห้อยน้อย ท่านเฟื่องฟ้า และอีกหลาย ๆ ท่าน พุดเดิลคิดถึงทุกท่านมาก อยากร่วมสนุกด้วยอีกสักครั้ง วันนี้มาแล้วตามคำเชื้อเชิญของท่านเฟื่องฟ้า มิตรนิรันดร์ของพุดเดิล ...ขอบคุณครับ แล้วพบกัน...





" ขออวยพรวันเกิดแด่ท่าน..อิทธิ"

@ มโนน้อม เคารพ ครบวาระ
สงฆ์สุปะฏิปันโน โอกาสนี้
คุณูปการท่าน นั้นมากมี
โอดาสดี มาถึง จึงอวยพร

@ ขอให้ท่าน อายุ ลุศตวรรษ
อย่าข้องขัด ขุ่นเคือง เรื่องใดก่อน
ให้จิตสุข แจ่มใส ไร้นิวรณ์
แม้นั่งนอน ให้ทุข ทุกคืนวัน

@ ให้โปรดธรรม นำทาง สร้างความสุข
ให้ร่ายกลอน สนุกสนุก สุขหฤหรรษ์
ให้กัลยาณมิตร ศิษย์รัก หลักร้อยพัน
มารวมกัน อวยพร ด้วยกลอนกวี

@ พุดเดิลได้ ห่างเหิน เดินห่างหาย
ใช่เหนื่อยหน่าย แล้วพลอย เดินถอยหนี
ยังรักมั่น แนบแน่น แดนคนดี
ต่อแต่นี้ จะมาเยือน เหมือนอย่างเคย...


...ด้วยความเคารพ ต่อพระคุณเจ้าทุกท่าน และค้วยความเคารพรัก อาจารย์แม่หิ่งห้อยน้อย คุณเฟื่องฟ้า และกัลยาณมิตรอีกหลาย ๆ ท่าน ...พุดเดิล ห่างเหินไปนาน วันนี้กลับมาแล้วครับ พร้อมจะร่วมสนุกกับบทกลอนธรรมะร่วมสมัย และย้อนยุคอีกครั้ง ตลอดไปครับ...นิวพุดเดิล





กระบี่ฯ กราบ ขออภัย อาจารย์อิทธิ์
ละเมิดสิทธิ กระทู้ วันเกิดท่าน
ขอฝากตัว เป็นศิษย์ ท่านอาจารย์
ยกกรกราน กราบอาจารย์ โปรดเมตตา

กระบวนเพลงแรก กระชั้น บรรเจิดแจ้ว
ฟังเพริดแพร้ว อริยสัจ ขจัดตัณหา
ต้องรู้ทุกข์ ดังพื่เฟืึองฯ ยกเรื่องมา
กระบี่น้อม วันทา สาธุการ

คงต้องร่าย รำเพลง เลบงกวี
ถามพี่เฟื่องฯ คนดี โปรดสงสาร
เจริญมรรค อย่างไรหนา พาก่อการ
จึ่งล้างผลาญ มารให้สิ้น ในจินตนา

เพราะกระบี่ฯเขลา มัวเมา ในกามอยู่
อกุศล จึงพรั่งพรู คู่ตัณหา
เป็นตามคำ พื่เฟื่องฯ เผย เอ่ยวาจา
นำกระบี่ ไปตัดหญ้า น่าเสียดาย

คงเพียร ลับ เพาะ บ่ม คมกระบี่
ให้ทวี ความคมกล้า พาเฉิดฉาย
ให้สมที่ พกกระบี่ ไว้ข้างกาย
ขอสหาย ทางธรรม นำปัญญา



เจริญในธรรมค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณนิวพุดเดิล







ยินดีต้อนรับทุกท่านเจ้าค่ะ

     เห็นกานต์ กลอน อักษร ของพุดเดิล
ใช่เผอิญ แต่เจตนา มาสู่ขวัญ
จากกันไป กว่าสองปี ยินดีครัน
คงสุขสันต์ ทุกวัน และราตรี

     กวีบอร์ด คึกคัก น่ารักยิ่ง
หมู่กวี ทั้งชาย หญิง มาเสริมศรี
ช่วยแต่งแต้ม สีสัน ให้บอร์ดกวี
ด้วยธรรมดี ธรรมงาม ตามพุทธวาจา

     ขอต้อนรับ กลับบ้าน ชานเรือนเก่า
คืนสู่เหย้า น่าชื่นชม สมปราถนา
ให้ชื่นชม กระบี่ไร้เงา ในอักขรา
หิ่งห้อยน้อย ขอวันทา ด้วยกลอนกานต์

     ท่านร่ายรำ เพลงกระบี่ ที่แคล่วคล่อง
หิ่งห้อยฯ มอง ด้วยใจ ใคร่ผสาน
ร่วมเพลงกระบี่ ไว้ในกวี ที่เบ่งบาน
ร้อยประสาน เป็นเพลงเอก เฉกทางธรรม

     ทางหนึ่งเดียว ที่ไหลไป ดุจสายธาร
สมุจเฉท- ปหาน ด้วยทางสัมม์
ทั้งแปดชอบ กอบไว้ใน สายธารธรรม
อริยมรรค ค่าล้ำ ทรงมอบไว้



เจริญในธรรม เจ้าค่ะ





คหบดี หายไป ใช่เหินห่าง
ยังติดตาม มายากล อักษรศรี
ด้วยรู้ตัว อ่อนนัก อักขรวิธี
เพลานี้ วันสำคัญ นั้นเวียนมา

เศรษฐีธรรม พนมกร น้อมศรีษะ
สักการะด้วยเบญจางคประดิษฐ์
บูชาครู พระอาจารย์ ท่านอิทธิ
ผู้ประสิทธิ์ประสาทธรรมพระชินศรี

จิตคือธรรม ขันธ์(5)คือธรรม คือธรรมะ
กุศลา อกุศลา อัพยากตาธรรม
ไม่อาลัย ในดวงจิต(อกุศลจิต) ให้จดจำ
เพราะเป็นธรรม สัจจะสาม ลักษณา

อย่าพัวพัน ตาหู จมูกลิ้น กายใจ
สว่างใส ใจเหินห่าง สังโยชน์ต้น
บ่มเพาะตน ดำรงค์ฌาน ไม่มีจน
ร่ำรวยล้น คุณธรรม ตามอย่างท่านอาจารย์




ขอไหว้ครู..และแสดงมุฒิตาจิต วันเกิดพระอาจารย์ อิทธิธโร ภิกขุ.

วันคล้าย วันกำเนิด เวียนบรรจบ
ศิษย์ ขอนบ น้อมจิตอธิษฐาน
ขออำนาจพระไตรรัตน์ ดลบันดาล
สุขสืบศานติ์ จิตจรัส ชื่นเปรมปรี

ความปราถนา สิ่งใด สมดั่งหวัง
จิตตั้งมั่น องอาจ เกษมศรี
ผ่องวิสุทธิ์ ผุดสะอาด ปราศธุลี
ล่วงโลกีย์ พ้นแล้ว แจ้งนิพพาน เทอญ....






โลภะ โทสะ โมหะ

คิดถึงเจ้า อยู่เสมอ มิจางหาย
แม้ห่างกาย ใจคิดถึง คนึงผสาน
มิได้เห็น กลอนกวี นานแสนนาน
พิชิตพาล ที่ฝังใจ ได้หรือยัง...หิ่งห้อยน้อย


ขอขอบคุณ แม่หิ่งห้อย ที่คอยเอื้อ
นำพายเรือ เพื่อให้ฉัน นั้นถึงฝั่ง
มองปลายทาง ทำไม ช่างไกลจัง
คงหมดหวัง ไม่สมดั่ง ดังตั้งใจ

ด้วยกิเลส ทั้งสาม ยังตามติด
จะพิชิต อย่างไร สู้ไม่ไหว
พยายาม หยุดยั้ง ลองชั่งใจ
หาวิธี แก้ไข ยังไม่เจอ

โดนโลภะ โทสะ โมหะครอบ
ยังโกยกอบ ทุกนาที ที่ใครเผลอ
ติดลาภยศ มิตัดทิ้ง สิ่งบำเรอ
ยังฟุ้งเฟ้อ มิอาจละ ผละจากมัน

ยิ่งอยู่นาน ดูเหมือน ยิ่งเคลื่อนถอย
มองยอดดอย คงเป็นแต่ แค่ความฝัน
เริ่มท้อใจ ทำไมทาง ช่างสูงชัน
ความมุ่งมั่น เริ่มจาง ห่างทุกที

เห็นพุดเดิล เดินเข้ามา เพื่อหาแม่
ช่างดีแท้ ที่มีจิต ไม่คิดหนี
เพราะเขาคือ ผู้ฝักใฝ่ ในธรรมดี
กลอนกวี ยินดีรับ ที่กลับมา

อีกหนึ่งคน นามกระบี่ ที่ไร้เงา
มีดของเจ้า ช่างเหมาะสม คมกว่าข้า
ทำแกล้งเย้า ว่าอยากเพียร เรียนวิชา
แม่หิ่งห้อย ช่วยหน่อยหนา เมตตาที...เฟื่องฟ้า

สวัสดีกัลยาณมิตรทุกท่าน






ขอขอบคุณ แม่หิ่งห้อย ที่คอยเอื้อ
นำพายเรือ เพื่อให้ฉัน นั้นถึงฝั่ง
มองปลายทาง ทำไม ช่างไกลจัง
คงหมดหวัง ไม่สมดั่ง ดังตั้งใจ...เฟื่องฟ้า


เพราะฝั่งนั้น มิได้เห็น ด้วยสายตา
และใช่อยู่ บนปลายฟ้า ที่สดใส
เหมือนฝั่งนั้น อยู่ดั่งไกล ที่แสนไกล
แต่สุดท้าย กลับมิไกล ในจิตตน

กิเลสสาม แม้หมด นั่นอริยะ
พวกเราแค่ เพียรละ ยังสับสน
พอตั้งต้น ก็คล้าย คลายอดทน
ได้แต่ก่น ร้องร่ำลา พาท้อใจ


ด้วยกิเลส ทั้งสาม ยังตามติด
จะพิชิต อย่างไร สู้ไม่ไหว
พยายาม หยุดยั้ง ลองชั่งใจ
หาวิธี แก้ไข ยังไม่เจอ...เฟื่องฟ้า


ก็กิเลส ดุจเขลา เฝ้าตามติด
คอยสะกิด ยามจิต ชิดความเผลอ
ต้องการยศ ลาภ สรรเสริญ สุข ปรนเปรอ
เฝ้าคอยเพ้อ เมื่อได้เจอ ก็ยินดี

เฟื่องฟ้าเอย ละอภิชฌา ความอยากได้
ลดทุกวัน เข้าไว้ ให้เร็วรี่
เมื่อจิตฟุ้ง รีบดึงกลับ ให้ทันที
อยู่กับที่ จอมปลวกใหญ่ อย่าไคลคลา

ครั้นพบทุกข์ สิ้นลาภ สิ้นยศศักดิ์
ดั่งถูกยักษ์ กระชาก จากหรรษา
ให้รู้ทัน อย่าหวั่นไหว ในพริบตา
โทมนัสสา อย่าให้เกิด กำเนิดพลัน

ละยินดี ละยินร้าย แบบฝึกหัด
ฝึกขจัด ที่ละน้อย ค่อยสุขสันต์
หมั่นละไว้ ให้ได้ ทุกทุกวัน
ไม่ช้าพลัน ฝั่งนั้น จักได้ยล

มุ่งทางเดิน เจริญไว้ ในมรรคา
อย่าเชื่องช้า เพราะเวลา นั้นมีผล
วันเวลา ผ่านไป ไม่กลับดล
สร้างกุศล ไว้ในจิต สถิตไว้






ดูกรพราหมณ์
ฉันนั้นเหมือนกันแล
ในเมื่อนิพพานก็ดำรงอยู่
ทางไปนิพพานก็ดำรงอยู่
เราผู้ชักชวนก็ดำรงอยู่

แต่ก็สาวกของเรา
อันเราโอวาทสั่งสอนอยู่อย่างนี้
บางพวกเพียงส่วนน้อย ยินดีนิพพานอันมีความสำเร็จล่วงส่วน
บางพวกก็ไม่ยินดี

ดูกรพราหมณ์ ในเรื่องนี้ เราจะทำอย่างไรได้
ตถาคตเป็นแต่ผู้บอกหนทางให้ ฯ


เจริญในธรรมเจ้าค่ะ     







อีกหนึ่งคน นามกระบี่ ที่ไร้เงา
มีดของเจ้า ช่างเหมาะสม คมกว่าข้า
ทำแกล้งเย้า ว่าอยากเพียร เรียนวิชา
แม่หิ่งห้อย ช่วยหน่อยหนา เมตตาที...เฟื่องฟ้า


จะให้เอา เมล็ดข้าว เพียงน้อยนิด
เข้าสถิต ใส่ยุ้งไว้ กระไรนี่
แสงหิ่งห้อย ไม่สว่างไสว ไยเข้าที
เทียบแสงเทียน ของกระบี่ฯ ได้อย่างไร

ยามเยื้องย่าง สว่างไป ด้วยธรรมแก้ว
ดูกวี ที่พร่างแพร้ว ยิ่งสุขใหญ่
ทิ้งดิรัจฉาน กถา พาอำไพ
สู่ภาษา ที่ยิ่งใหญ่ ภาษาธรรม

เจ้าเฟื่องฟ้า วิ่งไปล้อ รอคมกระบี่
แล้วใยกลับ ชิงหนี วิ่งเข้าถ้ำ
เกาะหลังแม่ ชะเง้อแง้ แก้ถ้อยคำ
แม่ของฉัน ขับลำนำ ช่วยฉันที

จงก้าวมา หากระบี่ ที่ตัดหญ้า
เราคนกล้า ไยกลัว แค่คมกระบี่
คบบัณฑิต ผู้กล้าแกร่ง แห่งอินทรีย์
นับว่าสร้าง ความดี มีกัลยาฯ




ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ความ เป็นผู้มีมิตรดี มีสหายดี มีเพื่อนดี
นี้เป็นกึ่งหนึ่งแห่งพรหมจรรย์ เทียวนะ พระเจ้าข้า.



ดูกรอานนท์
เธออย่าได้กล่าวอย่างนั้น เธออย่าได้กล่าวอย่างนั้น
ก็ความเป็นผู้มีมิตรดี มีสหายดี มีเพื่อนดี
นี้เป็นพรหมจรรย์ทั้งสิ้นทีเดียว


ดูกรอานนท์
อันภิกษุผู้มีมิตรดี มีสหายดี มีเพื่อนดี
พึงหวังข้อนี้ได้ว่า
จักเจริญอริยมรรคประกอบด้วยองค์ ๘
จักกระทำให้มากซึ่งอริยมรรคประกอบด้วยองค์ ๘.



เจริญในธรรม เจ้าค่ะ





@กราบนมัสการพระอาจารย์อิทธิ
กราบสวัสดีแม่หิ่งห้อยน้อย
และสวัสดีสหายธรรม กัลยาณมิตรที่ระลึกถึงทุกท่านเจ้าค่ะ


**@^_^@***


@ขอก้มกราบ นมัสการ พระอาจารย์
หนูนิดร่วม ส่งสาร วันเกิดท่าน
10 มิถุนา แม้ล่วงเลย มาหลายวัน
แต่ศิษย์นั้น หาได้เลือน วันเดือนไป

ขอน้อมจิต มุฑิตา เนื่องวันเกิด
สิ่งประเสริฐ อริยะทรัพย์ บังเกิดได้
ในใจศิษย์ เพราะอาจารย์ ประสิทธิไว้
อรหันตมรรค ในพระไตรปิฎกา

ขอท่านมี สุขะ และพละ
ไกลโรคะ บุญญาได้รักษา
ศิษย์น้อมจิต ตั้งมั่น ในสัทธา
เจตนา ประกาศธรรมจง..สัมฤทธิ์เทอญ

เจริญในธรรมเจ้าค่ะ




กราบนมัสการ ท่านพระอาจารย์อิทธิฯ
ขอน้อมจิต กราบงามสามครั้ง
ร่วมอธิษฐานจิตส่งพลัง
สู่พุทธภูมที่หวังอย่างตั้งใจ

กราบสวัสดี กัลยาณมิตร แม่หิ่งห้อย
มิได้น้อย บุญมาก ปลิวไสว
พี่หนูนิด แต่จิตมาก นำสู่ชัย
ชนะกิเลส ที่อยู่ในจิตใจตน


ศิษย์เข้ามาใหม่ แบบ งง งง
ยังหลงหลง ฟุ้งฟุ้ง แลสับสน
ยังหวังพึ่ง ธรรมมะ แบบพบคน
มิอาจพ้น กิเลส สารพัน


เอาแบบว่า แต่งกลอนไม่เป็น แต่อยากร่วมแสดงมุทิตาจิต กะเขาด้วยค่ะ

เจริญในธรรมเจ้าค่ะ






ขนาด งง ยัง เก่งกาจ ขนาดนี้
ถ้าหายงง คงไม่มี ใครเทียบได้
อนุโมทนา ผู้อื่น อย่างเต็มใจ
สัมผัสนอก สัมผัสใน ระรื่นตา

มีทั้ง หลง ทั้งฟุ้ง พร้อมปรุงจิต
ทักทายมิตร ด้วยไมตรี มีถ้วนหน้า
ใช้ลายมือ ส่งสาร อักษรา
ใช้วาจา สื่อปัญญา น่าชื่นใจ

ใช้ชื่อ งง คง งงงัน นั่นกิเลส
ใช่สาเหตุ ใช่พา งง ให้สงสัย
อยากพบคน สนทนา ในธรรมนัย
หิ่งห้อยน้อย มอบใจ ด้วยไมตรี


เจริญในธรรม เจ้าค่ะ









 เปิดอ่านหน้านี้  9043 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย