กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน ลาก่อนกาน้ำ
 pradin   3 มี.ค. 2556

ลาก่อนกาน้ำ
ถึงเวลา จะหากา มาต้มน้ำ
เที่ยวเดินตาม ว่ากา อยู่ที่ไหน
เดินมาเห็น เอ๊ะนี่ มันอะไร
กาทำไม จึงแบนราบ ทาบกับดิน
เห็นรอยล้อ รถใหญ่ เข้ามาทับ
ก็นึกกลับ ว่ารอยล้อ มาจากไหน
อ้อรอยรถ ที่มา ขนของไง
ขนของใช้ งานผ้าป่า สามัคคี
ก็นึกเหตุ ว่าทำไม รถถอยทับ
จนย่อยยับ เพราะว่า เขาไม่เห็น
กาใบน้อย คอยรับใช้ ยามจำเป็น
ยามนี้เห็น เหลือแค่เศษ เพราะเหตุใด
จะไปโทษ คนขับรถ เขาไม่ได้
เพราะเราใช้ แล้วไม่เก็บ ให้เป็นที่
ต้มน้ำแล้ว ไม่ยอมเก็บ ให้ดีดี
กาน้ำนี้ จึงเหลวแหลก แตกดับไป
ความผิดใคร ก็ยิ่งใหญ่ เท่าขุนเขา
ความผิดเรา กลับไม่รู้ ดูไม่เห็น
ความชั่วเรา กลับไม่คิด ผิดประเด็น
กลับไปเห็น คนอื่นผิด คิดด่าทอ
อันขวานคม ถากไม้ ไปหลายท่อน
ไม้เนื้ออ่อน ไม้เนื้อแข็ง ไม่ไว้หน้า
ชอบถากถาง คนอื่น ทุกเวลา
ด้ามตัวหนา ไร้ปัญญา จะถากเอา
เป็นกระจก คอยสะท้อน เงาคนอื่น
ไม่เคยตื่น ดูเงาตัว ว่าชั่วไหม
เห็นคนอื่น ก็ว่าชั่ว ตัวจัญไร
ตัวเราไซร้ กลับยกย่อง จ้องยกยอ
พอเขาชม ว่าเราดี เป็นศรีนัก
เราก็ชัก จะหยิ่ง ยิ่งผยอง
เหมือนกิ้งก่า ชูคอ พอได้ทอง
ทำลำพอง อวดโอ้ ใหญ่โตพลัน
ผู้มีบุญ บารมี ดียศศักดิ์
ไม่ยอมหัก ไม่ยอมงอ ต่อใครเขา
เห็นใครผิด ก็คิดด่า ปัญญาเบา
พอตัวเรา ผิดไม่ด่า ว่าตัวเอง
ด้วยว่ามี ชฎา มาสวมหัว
คิดว่าตัว หัวสูง กว่าใครเขา
ทุกคนมี สิทธิ เท่าเทียมเรา
อย่านึกเอา เองว่า เหนือกว่าใคร




 เปิดอ่านหน้านี้  4451 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย