กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน ลาก่อนกาน้ำ

ลาก่อนกาน้ำ
ถึงเวลา จะหากา มาต้มน้ำ
เที่ยวเดินตาม ว่ากา อยู่ที่ไหน
เดินมาเห็น เอ๊ะนี่ มันอะไร
กาทำไม จึงแบนราบ ทาบกับดิน
เห็นรอยล้อ รถใหญ่ เข้ามาทับ
ก็นึกกลับ ว่ารอยล้อ มาจากไหน
อ้อรอยรถ ที่มา ขนของไง
ขนของใช้ งานผ้าป่า สามัคคี
ก็นึกเหตุ ว่าทำไม รถถอยทับ
จนย่อยยับ เพราะว่า เขาไม่เห็น
กาใบน้อย คอยรับใช้ ยามจำเป็น
ยามนี้เห็น เหลือแค่เศษ เพราะเหตุใด
จะไปโทษ คนขับรถ เขาไม่ได้
เพราะเราใช้ แล้วไม่เก็บ ให้เป็นที่
ต้มน้ำแล้ว ไม่ยอมเก็บ ให้ดีดี
กาน้ำนี้ จึงเหลวแหลก แตกดับไป
ความผิดใคร ก็ยิ่งใหญ่ เท่าขุนเขา
ความผิดเรา กลับไม่รู้ ดูไม่เห็น
ความชั่วเรา กลับไม่คิด ผิดประเด็น
กลับไปเห็น คนอื่นผิด คิดด่าทอ
อันขวานคม ถากไม้ ไปหลายท่อน
ไม้เนื้ออ่อน ไม้เนื้อแข็ง ไม่ไว้หน้า
ชอบถากถาง คนอื่น ทุกเวลา
ด้ามตัวหนา ไร้ปัญญา จะถากเอา
เป็นกระจก คอยสะท้อน เงาคนอื่น
ไม่เคยตื่น ดูเงาตัว ว่าชั่วไหม
เห็นคนอื่น ก็ว่าชั่ว ตัวจัญไร
ตัวเราไซร้ กลับยกย่อง จ้องยกยอ
พอเขาชม ว่าเราดี เป็นศรีนัก
เราก็ชัก จะหยิ่ง ยิ่งผยอง
เหมือนกิ้งก่า ชูคอ พอได้ทอง
ทำลำพอง อวดโอ้ ใหญ่โตพลัน
ผู้มีบุญ บารมี ดียศศักดิ์
ไม่ยอมหัก ไม่ยอมงอ ต่อใครเขา
เห็นใครผิด ก็คิดด่า ปัญญาเบา
พอตัวเรา ผิดไม่ด่า ว่าตัวเอง
ด้วยว่ามี ชฎา มาสวมหัว
คิดว่าตัว หัวสูง กว่าใครเขา
ทุกคนมี สิทธิ เท่าเทียมเรา
อย่านึกเอา เองว่า เหนือกว่าใคร



DT014301

pradin

 เปิดอ่านหน้านี้  4305 

 แสดงความคิดเห็น


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย