กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน ธิดาช่างหูก
 pradin   3 มี.ค. 2556

ลีลากรรมของสตรี สมัยพุทธกาล
เรื่อง ธิดาของนายช่างหูก (หูก คือเครื่องทอผ้าในสมัยโบราณ)(ช่างหูกชื่อ เปสก อ่านว่า เปสะกะ) (โสดาบัน คือผู้ที่ยึดมั่นในศีลแม้ทำอะไรผิดก็จะไม่ปกปิดความผิดนั้น เป็นผู้ละอายต่อบาป) (อารวีเป็นเมืองเล็ก ๆ ใกล้เมืองสาวัตถี)
• มีธิดา สาวน้อย ของช่างหูก
เธอนั่งผูก นั่งกรอด้าย สายจนค่ำ
ช่วยงานพ่อ ทอผ้า เป็นประจำ
เสร็จแล้วนำ ผ้าไปขาย ได้ราคา
• ในวันนี้ มีข่าว เขาเล่าว่า
ชาวพารา อารวี มีวาสนา
พระพุทธเจ้า จะเสด็จ ผ่านเมืองมา
ตั้งใจว่า จะร่วมใจ ไปทำบุญ
• เมื่อพระองค์ ฉันอาหาร คาวหวานเสร็จ
ก่อนเสด็จ จะเทศสอน เป็นวิสัย
ในวันนั้น พระองค์เทศ เรื่องความตาย
พิจารณาให้ ลึกซึ้ง ถึงสัจจะธรรม
• พระองค์ทรง ให้เจริญ มรณะสติ
สมาธิ จักเกิด แก่ตัวเขา
เมื่อถึงฆาต วันสุดท้าย ชีวิตเรา
ก็จะเข้า ใจได้ ไม่ต้องกลัว
• มองเห็นว่า ชีวิตเป็น ของไม่เที่ยง
ร่างกายเพียง ของเน่าเหม็น ผุพังหนอ
เมื่อเห็นภัย ของชีวิต คิดเบื่อพอ
ผู้นั้นก็ จะมุ่งสู่ พระนิพพาน
• การพิจารณา ความตาย ให้ได้ผล
พิจารณาจน ทุกยาม ความกลัวหาย
หายใจเข้า หายใจออก คิดเรื่องตาย
ยามชีพวาย ไม่สะดุ้ง ไม่สะเทือน
• เราไม่ควร พึงพอใจ ในอายุ
อยู่ทะลุ เกินร้อยปี ดีที่ไหน
ต้องลำบาก สังขาร เสื่อมถอยไป
ผลสุดท้าย ก็ต้องตาย บั้นปลายตน
• ลูกช่างหูก ได้ฟัง พระธรรมนี้
บังเกิดมี มานะ จะตั้งมั่น
จะเจริญ มรณะสติ ทุกทุกวัน
ตั้งแต่นั้น เรื่อยมา ตาเห็นธรรม
• มีสติ ตั้งมั่น ไม่ประมาท
เธอฉลาด ได้ฟังธรรม นำฝึกฝน
ใช้ชีวิต อยู่ดี มีมงคล
ตลอดจน สามปีผ่าน กาลเวลา
• เช้าวันหนึ่ง พระพุทธองค์ ทรงตรวจอยู่
ทรงตรวจดู สรรพสัตว์ เป็นวิสัย
ทรงตรวจดู ว่าวันนี้ จะโปรดใคร
ใครจะได้ บรรลุ โสดาบัน
• ก็ทรงเห็น ว่าธิดา นายช่างหูก
นางทำถูก น้อมนำ พระธรรมสอน
ทรงตั้งใจ จะไปหา อย่างแน่นอน
ให้ถึงก่อน นางถึงฆาต ขาดใจตาย
• เมื่อพระองค์ ทรงไปถึง อารวี
ประชาชี ต่างวุ่นวาย กระจายข่าว
ลูกช่างหูก ได้ยิน ทราบเรื่องราว
รีบเดินก้าว จะไปเฝ้า พระพุทธองค์
• พอดีพ่อ มีธุระ ไปข้างนอก
ร้องเรียกบอก ให้ลูก ผูก กรอ ด้าย
จะรีบส่ง ให้ลูกค้า ด่วนหนึ่งราย
ถ้าไม่ได้ ในวันนี้ ไม่ดีเลย
• เธอกตัญญู รู้คุณ เป็นทุนอยู่
รีบหาดู กรอ ด้าย มาใช้สอย
รีบเร่งทำ เดี๋ยวลูกค้า เขาจะคอย
สองมือน้อย รีบกรอด้าย ไม่หยุดมือ
• พระพุทธองค์ ทรงไม่เห็น ธิดาน้อย
พระองค์คอย ให้นางเสร็จ ธุระเขา
พอฉันเสร็จ ก็เอ่ยออก บอกเบาเบา
วันนี้เรา จะคอยก่อน ตอนนางมา
• นางผู้เป็น ลูกของ นายช่างหูก
กำลังผูก กำลังทอ ผ้าให้พ่อ
เพื่อจะถาม ปัญหานาง เราจะรอ
ทั้งสี่ข้อ นำนางสู่ โสดาบัน
• เมื่อธิดา ของช่างหูก กรอด้ายแล้ว
ก็รีบแจว รีบล่อง ลงจากบ้าน
ตรงไปเฝ้า พระพุทธองค์ ไม่ช้านาน
ก็ทันการณ์ พบพระองค์ ทรงนั่งคอย
• พระพุทธองค์ ทรงตรัสถาม เป็นคติ
คิดดูซิ เธอนั้นมา จากที่ไหน
ลูกช่างหูก คิดรอบคอบ ตอบออกไป
จากที่ใด ก็ไม่ทราบ กราบทูลพลัน
• พระผู้มี พระภาคเจ้า ก็ถามอีก
เธอจะปลีก ตัวไปไหน ในข้างหน้า
เธอก็ตอบ องค์สมเด็จ พระสัมมา
ไม่ทราบว่า จะต้องไป ที่ใดกัน
• พระองค์ถาม เธอไม่ทราบ อย่างนั้นหรือ
เธอตอบคือ หม่อมฉันทราบ อยู่แล้วหนอ
พระองค์ทรง ตรัสถาม อีกหนึ่งข้อ
ตอบมาหนอ เธอทราบหรือ หรืออย่างไร
• ตัวหม่อมฉัน ก็ไม่ทราบ พระเจ้าข้า
ชาวประชา พอได้ยิน ทนไม่ไหว
เข้าต่อว่า นางเป็นบ้า หรือยังไง
แล้วทำไม พูดกลับกลอก หลอกเป็นลิง
• ใครก็รู้ ว่าเจ้ามา จากที่บ้าน
ทำการงาน ทอผ้า ไปขายเขา
มาจากบ้าน ไปโรงทอ ก็ตอบเอา
กลับมากล่าว เล่นลิ้น สิ้นกลัวเกรง
• พระพุทธองค์ ก็ทรงปราม ห้ามให้หยุด
แล้วทรงพูด ถามนาง เหตุไฉน
มีความคิด ความอ่าน ประการใด
ตอบออกไป ให้กระจ่าง อย่างมีธรรม
• นางก็ตอบ นางรู้ว่า มาจากบ้าน
แต่ว่าการ มาเกิดนั้น ไม่รู้หนอ
ก่อนมาเกิด ชาตินี้ ไร้ต้นตอ
ชาติก่อนหนอ หม่อมฉันมา จากที่ใด
• แล้วจะไป ที่ใด ยังฉงน
เราทุกคน ตายแล้ว ไปที่ไหน
จะไปเกิด เป็นนางฟ้า หรืออะไร
ตายแล้วไป ที่ไหน ไม่รู้เลย
• ส่วนที่ว่า ทราบแล้ว ไม่แคล้วแน่
ความเที่ยงแท้ คือความตาย ในภายหน้า
ระลึกรู้ ทุกวัน ทุกเวลา
วันข้างหน้า จะต้องตาย อย่างแน่นอน
• ส่วนที่ว่า ไม่ทราบ นั้นไม่ผิด
ด้วยว่าคิด ไม่ออก มองไม่เห็น
เพราะไม่รู้ เวลาตาย เช้าหรือเย็น
หรือจะเป็น สถานที่ใด จะสิ้นลม
• พระพุทธองค์ ทรงตรัสออก บอกปวงชน
เธอทุกคน ไม่เข้าใจ ไปตำหนิ
เป็นคำตอบ ถูกต้องแล้ว คิดดูซิ
ตั้งสติ คิดดูเถิด เกิดปัญญา
• คนในโลก ส่วนใหญ่ ตามืดอยู่
ผู้ไม่รู้ ผู้หลงผิด จิตขุ่นหมอง
หลงในรูป รสกลิ่นเสียง เพียงอยากครอง
ใจไม่มอง ให้ลึกซึ้ง ถึงสัจจะธรรม
• ผู้ที่ออก จากที่มืด สู่สว่าง
จะเห็นทาง ข้างหน้า ว่าสดใส
จะละทิ้ง จากที่มืด ไม่ย้อนไป
เพราะว่าภัย ในที่มืด นั้นย่อมมี
• ผู้ที่ยัง หลงอยู่ใน ความมืดมิด
เพราะเขาคิด ประมาทอยู่ ดูหมดหวัง
เพราะหลงผิด คิดว่าตน มีกำลัง
ไม่พลาดพลั้ง ในความมืด ยืดออกคุย
• ในความมืด มีอันตราย ร้ายซ่อนอยู่
เปิดใจดู ด้วยพระธรรม คำเราสอน
นำไปคิด พิจารณา อย่านิ่งนอน
ใครรู้ก่อน เห็นทางไป ไม่หลงทาง
• ในคราวนั้น ธิดาของ นายช่างหูก
เธอคิดถูก ปฏิบัติได้ ไม่โง่เขลา
ฟังพระธรรม นำใส่ใจ ใช้ขัดเกลา
บรรลุเอา โสดาบัน ทันเวลา
• เพราะวันนั้น วันสุดท้าย ของชีวิต
ใครจะคิด อุบัติเหตุ เภทภัยหนอ
ไม่ทันเห็น พ่อนั่งหลับ ที่ หูก รอ
เอาด้ายกรอ ใส่เข้าไป ให้พ่อพลัน
• พ่อสะดุ้ง ตกใจ มือกระตุก
ชักปลายหูก ชน อกนาง ร่างร่วงผล็อย
ก็สิ้นลม ขาดใจ จิตหลุดลอย
พ่อค่อยค่อย หันมาเห็น แทบเป็นลม
• โอ้ลูกน้อย ของพ่อ ฟื้นตื่นเถิด
อย่าเตลิด ตายจากพ่อ คนนี้หนา
หัวเข่าทรุด มองร่างลูก ไม่ฟื้นมา
ลูกรักจ๋า พ่อนั้นใจ จะขาดรอน
• มีทางเดียว ที่จะดับ ความโศกเศร้า
ต้องไปเฝ้า องค์สมเด็จ พระทรงศรี
ขอพระองค์ ทรงช่วย หม่อมฉันที
ขอวิธี ดับทุกข์โศก โชกน้ำตา
• ดูก่อน เปสะกะ จงละเถิด
ผู้ที่เกิด แล้วต้องตาย มากมายหนอ
ญาติพี่น้อง เสียน้ำตา มากเกินพอ
ทะเลหนอ ก็น้อยกว่า น้ำตาคน
• การเวียนว่าย ตายเกิด มีแต่ทุกข์
ไม่สนุก เหมือนผู้หลง ชมว่าศรี
เหมือนผู้ที่ หลงชมป่า ว่าสวยดี
ภัยร้ายมี ซ่อนอยู่ ไม่รู้ตัว
• ลูกของเธอ นั้นเห็นทาง ออกจากป่า
มีปัญญา ดั่งดวงแก้ว แววสดใส
นางบรรลุ โสดาบัน สมดังใจ
นางจึงไป สู่สุขติ ในวิมาน
• เราตถาคต ออกมาแล้ว จากในป่า
ชักชวนพา ให้พวกเธอ ไปด้วยไหม
แล้วเธอเล่า เปสะกะ เอายังไง
จงออกไป จากป่า อันน่ากลัว
• เปสะกะ ขอประทาน การบรรพชา
แล้วตั้งหน้า ปฏิบัติ ไม่พลัดหลง
ใจตั้งมั่น ละกิเลส เหตุโดยตรง
จิตมั่นคง หลุดพ้น จนนิพพาน
• ผู้ที่อ่าน มาบรรจบ ถึงตรงนี้
คิดให้ดี ตรองให้เห็น เป็นไฉน
เป็นมนุษย์ สุดประเสริฐ แล้วยังไง
ต้องตายไป หรือเกิดอีก กี่ชาติกัน
• เธอมั่นใจ ได้หรือ ในชาติหน้า
ได้เกิดมา เป็นมนุษย์ อีกชาติไหม
ได้เกิดเห็น พระธรรมแล้ว ทำยังไง
ตัดอาลัย ให้สิ้นภพ จบนิพพาน สาธุ....




 เปิดอ่านหน้านี้  4727 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย