มนต์ฤาษี

ฤาษีตนหนึ่ง มีวิชาวิเศษแสนขลังฉมังนัก ปลุกเสกอะไรได้สารพัด ที่กุฎินั้น มีสุนัขอยู่ตัวหนึ่ง ฤาษีเลี้ยงไว้และเผ้าดูนิสัยของมันจนเข้าใจความรู้สึกของมันดี ว่าเป็นหมาที่มักใหญ่ใฝ่สูงมาก แล้วก็พูดกันรู้เรื่องเสียด้วย

วันหนึ่ง ฤาษีว่างจากการเข้าฌานภาวนา บังเอิญเจ้าหมาก็เข้ามาเคล้าเคลียอยู่ไม่ห่าง ฤาษีจึงเอ่ยปากพูดกับสุนัขว่า

“เจ้าสุนัข เอ็งนะ เคยนึกภูมิใจหรือหยิ่งในความเป็นหมาของเองบ้างไหมวะ”

“ไม่เคยครับอาจารย์ เพราะใคร ๆ ก็ตีราคาหมาต่ำ ใครทำชั่วอะไรสักอย่าง ก็มักจะอ้างเอาหมาไปเปรียบเปรยเป็นคำด่า”

ฤาษีได้ฟังดังนั้นจึงพูดกะมันว่า

“ถ้าเช่นนั้น เอ็งอยากเป็นอะไรบอกมาข้าจะเสกให้เอ็งเป็น”

สุนัขได้ฟังดังนั้นก็ดีใจ นิ่งนึกเลือกจะเป็นในสิ่งที่ดีที่สุดมันแหงนหน้ามองดวงตะวัน พลันนึกได้ก็เรียกตาฤาษีว่า

“ผมอยากเป็นดวงตะวันครับ เพราะแผดแสงแรงร้อน ทำให้ใคร ๆ ในโลกกลัวเกรงได้”

ฤาษีก็ภาวนาคาถาฤทธิ์เป่าพรวดเดียว หมาน้อยที่ไม่ธรรมดาตัวนั้น ก็กลายเป็นดวงตะวันไป มันแผดแสงแรงร้อนด้วยตั้งใจจะสำแดงเดชให้สัตว์ทั้งโลกเห็นความสำคัญของมันจนสัตว์โลกทุกชนิดพากันเดือนร้อน

แต่อีกชั่วขณะต่อมาเมฆก้อนใหญ่ได้เคลื่อนมาบัง ทำให้ตะวันเปล่งแสงสำแดงฤทธิ์ไม่ได้เต็มที่ จึงลงมาขอฤาษีเสกให้ใหม่ให้มันกลายเป็นเมฆเพราะเห็นว่ามีอำนาจิดบังฤทธิ์ตะวันได้ ฤาษีก็เสกให้ตามใจ พอได้เป็นเมฆ เจ้าเมฆหมาก็คอยปิดบังแสงตะวัน ทำให้โลกร่มครึมไม่สดใส่ อยู่ชั่วขณะ

แต่แล้วเมฆเกเรสันดานหมาก้อนนั้นก็ถูกพายุพัดแตกกระจาย เจ้าเมฆหมาเจ็บใจมากเห็นว่าเป็นเมฆไม่เข้าท่าสู้พายุไม่ได้
เจ้าหมาขอให้ฤาษีเสกให้มันเป็นพายุพอได้เป็นพายุเท่านั้นมันกํพัดโหมกระหน่ำด้วยความคะนอง ประลองฤทธิ์ต้นไม้ใหญ่น้อย ตลอดทั้งบ้านเรือน ก็พากันพินาศไป แต่สิ่งหนึ่งหาได้สะเทือนเพราะแรงพายุไม่ คือ จอมปลวก แม้พายุจะโหมพัดซัดแรงเพียงไรจอมปลวกก็คงปกติ

เจ้าหมาพายุ เลยกลับมาหาฤาษีอีก ขอเปลี่ยนเป็นจอมปลวกเพราะมันทนทานดี
พอเป็นจอมจอมปลวกได้ไม่เท่าไรควายถึกตัวหนึ่งคึกคะนองประลองเขาควิดเอาจอมปลวกพังทลายไป

เจ้าหมาก็เลยอยากจะเป็นควาย ขอให้อาจารย์เสก แล้วก็ได้เป็นควายจริงด้วยอำนาจเวทมนต์ แต่ไม่นานเท่าไรควายก็ถูกเจ้าของจับสนตะพายใช้เชื่อกผู้ล่ามไว้กับหลักหมดอิสระจะไปไหนก็ไมได้

เจ้าควายกำพืดหมาก็มาหาอาจารย์อีก ขอเป็นเชือกเถอะครับ เพราะบังคับควายให้อยู่กับที่ได้แล้วก็ได้เป็นเชือก เป็นเชือกอยู่ไม่เท่าไรสุนัขตัวหนึ่งมากันเชือกล่ามควายขาด เจ้าหมาตัวนั้นก็สิ้นอยากที่จะเป็นเชือกเข้าไปขอร้องให้อาจารย์ช่วยเสกให้เป็นหมาเหมือนเดิม เพื่อเอาชนะเชือก

ท่าฤาษีได้ฟังดังนั้น ก็ตวาดว่า ก็มึงเป็นหมาอยู่แล้วจะให้กูเสกไปใยเล่า……?

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าเกิดเป็นหมา แม้จะคิดอย่าเทวดา แต่ที่เป็นไปได้ ก็คือ หมา จะคิดวางโครงการอันวิเศษอย่างไรก็ได้ แต่อย่าลืมพื้นเพกำพืดของตน………


DT0003  Webmaster 
 DT0003 
 17 พ.ย. 2559 เวลา 08:58 น.
 

 เปิดอ่านหน้านี้  583 

 

 ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น

Member Detail  Guest

 


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็นผ่านทาง Facebook

สมาชิกธรรมะไทย








จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย