.
"ที่รักของมนุษย์และเทวดา"

" .. กายนี้เป็นอยู่แสนยากลําบาก การมีชีวิตอยู่จนวันนี้ "นับเป็นวาสนานาบุญที่ทํามาแต่หนหลังให้อยู่เย็นเป็นสุข" ปราศจากโรคภัย ไม่เจ็บร้ายแรง ผู้มีกุศลในใจ คือมีบุญในใจ หนักแน่น "ใครด่าว่าติเตียน ก็ไม่เสียใจ ไม่โกรธ ไม่เกลียด เพราะว่าใจมีบุญเป็นเครื่องอยู่"

ตรงกันข้ามกับใจที่มีกิเลสเป็นเครื่องอยู่ "กิเลสอยู่ในใจใคร ก็มีแต่ปั่นจิตใจให้เดือดร้อนวุ่นวาย ควรกําหนดละกิเลสให้เสมอ" บรรเทาโกรธ พยายามเจริญเมตตาให้มาก ให้สัตว์ทั้งหลายมองเห็นเราเป็นเพื่อน "สัตว์ทั้งหลายเห็นเรา เป็นมิตรก็เลื่อมใสยินดี อยากผูกมิตร" (นี่เป็นอานิสงส์แห่งการเจริญเมตตา) ย่อมเป็นที่รักของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย .. "

"ฉลอง ๙๑ ปี พระสุธรรมคณาจารย์"
(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)