ที่มาของโครงการ

" ที่ ม า ข อ ง โ ค ร ง ก า ร " 
ในปัจจุบันกระแสของเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลง ทำให้มนุษย์ เกิดความ กดดัน ทางด้านจิตใจอีกทั้ง ความเจริญของ "เทคโนโลยี" ทำให้มี เวลาดูแลจิตใจน้อยลง อีกทั้งความเจริญทางวัตถุจึงมีมากกว่า มนุษย์โลกสนใจวัตถุ มากกว่าจิตใจ ของเราเอง อย่างไรก็ดี มนุษย์ ยังมีแหล่ง " ธรรมะ " ซึ่งจะเป็นที่อบรมจิตใจ ในการดำรงชีวิต ยุคปัจจุบันนี้ได้เป็นอย่างดี เพราะมนุษย์ ต้องดำเนินอยู่ในโลก อย่าง มีสติปัญญา เท่านั้น จึงจะอยู่รอดจากปัญหาทั้งปวงได้

 

" วั ต ถุ ป ร ะ ส ง ค์ " 
1. เพื่อให้สวนสาธารณะเป็นศูนย์รวมเพื่อที่จะอยู่กันอย่างศานติ 
2. เพื่อให้สวนสาธารณะ เป็นสวนฯ ที่ออกกำลังกาย ทั้งด้านร่างกาย และ ด้านจิตใจ 
3. เพื่อส่งเสริมการศึกษาธรรมะ และเผยแผ่ธรรม แก่พุทธศาสนิกชน 
4. เพื่อให้ธรรมะสร้างกำลังใจให้เข้มแข็ง สามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้ ในสังคม ด้วยความมั่นใจ และ สติปัญญาที่คิดแต่สิ่งดีๆ

 

" ธรรมะในสวน " เกิดขึ้นเนื่องจากคณะกรรมการ ฝ่ายสันทนาการ กรุงเทพมหานคร ได้ปรึกษาหารือกัน โดยมีความเห็นว่า สวนสาธารณะของกรุงเทพฯ ซึ่งมีอยู่หลายแห่ง น่าจะได้สร้างสรรค์กิจกรรม อันเป็นประโยชน์ต่อ สังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กิจกรรม ทางด้านศาสนา ซึ่งจะช่วย เสริมสร้างจิตใจ ของประชาชนผู้มาใช้ บริการในสวนสาธารณะ ให้มีความสุขสงบ และ ร่มเย็น ท่ามกลางสภาวะแวดล้อม อันชวนให้สับสน วุ่นวาย

 

ด้วยเหตุนี้ โครงการ " ธรรมะในสวน " จึงได้ถือกำเนิดขึ้น โดยกำหนดให้มีทุก ๆ วันเสาร์ หรือ อาทิตย์ สัปดาห์สุดท้าย ของเดือน เวลาประมาณ ๗ นาฬิกา ณ บริเวณ " สนามหน้าเวทีบันเทิง " สวนลุมพินี กรุงเทพฯ โดยมีกิจกรรม การทำบุญตักบาตร และ ฟังธรรมจาก พระสงฆ์ เช่น หลวงพ่อปัญญา นันทภิกขุ พระพยอม กัลยาโณ เป็นต้น

 

     โครงการ " ธรรมะในสวน " นี้ ถึงแม้จะเป็นโครงการของกรุงเทพมหานคร แต่ทางกรุงเทพมหานคร ก็ได้เปิดโอกาสให้ภาคเอกชนเข้ามาร่วม ให้การสนับสนุนด้วยดียิ่ง จากนายล้วนชาย ว่องวานิช และ กลุ่มบริษัท ว่องวานิช ทั้งนี้หากภาคเอกชนรายอื่น ๆ เห็นประโยชน์ของโครงการนี้ และ ต้องการจะให้ความสนับสนุน ก็สามารถ ร่วมสนับสนุนได้ เพื่อให้งานนี้ จะได้แพร่ขยาย เป็นประโยชน์ ต่อเพื่อนร่วมสังคมในวงกว้างสืบต่อไป


ชมรมธรรมะในสวน โทร. ๐๒-๖๔๕-๐๓๐๐ ต่อ ๑๐๔ 
หรือโทร. ๐๑-๗๕๓-๐๗๒๓

  ความคิดเห็น


• เธ‹เธฑเธเธ‹เน‰เธญเธกเธ„เธงเธฒเธกเน€เธ‚เน‰เธฒเนƒเธˆ เธ„เธญเธฃเนŒเธชเธงเธดเธ›เธฑเธชเธชเธ™เธฒเธญเธญเธ™เน„เธฅเธ™เนŒ เธฃเธธเนˆเธ™เธ—เธตเนˆ 17(12-6-64) เน‚เธ”เธขเธซเธฅเธงเธ‡เธžเนˆเธญเธชเธธเธฃเธจเธฑเธเธ”เธดเนŒ เน€เธ‚เธกเธฃเธฑเธ‡เธชเธต เธงเธฑเธ”เธกเน€เธซเธขเธ‡เธ„เธ“เนŒ

• เธžเธฃเธฐเธžเธธเธ—เธ˜เธญเธ‡เธ„เนŒเธ•เธฃเธฑเธชเน€เธ›เธฃเธตเธขเธšเน€เธ—เธตเธขเธšเธšเธฒเธ›เธเธฃเธฃเธกเน€เธฅเน‡เธเน† เธ™เน‰เธญเธขเน† เธงเนˆเธฒเน€เธซเธกเธทเธญเธ™เธซเธขเธ”เธ™เน‰เธณเธ—เธตเนˆเธซเธขเธ”เธฅเธ‡เนƒเธ™เธญเนˆเธฒเธ‡ เธซเธขเธ”เธ•เธดเน‹เธ‡เน†เน†เน† เธฅเธ‡เน„เธ› เน„เธกเนˆเธ™เธฒเธ™เธเน‡เธˆเธฐเน€เธ•เน‡เธกเธญเนˆเธฒเธ‡

• เธ›เธเธดเธšเธฑเธ•เธดเธ˜เธฃเธฃเธกเธงเธฑเธ™เธงเธดเธชเธฒเธ‚เธšเธนเธŠเธฒ เนเธšเธšเน€เธˆเน‚เธ•เธงเธดเธกเธธเธ•เธด 29 เธžเธ„. - 1 เธกเธดเธข. 2569 เธ“ เธ›เธฑเธ“เธ‘เธดเธ•เธฒเธฃเธกเธขเนŒเธชเธฃเธฐเธšเธธเธฃเธต

• เธžเธฃเธฐเธฃเธฒเธŠเธงเธฑเธŠเธฃเธเธฒเธ“เธฃเธฑเธ‡เธฉเธต (เธชเธกเธŠเธฒเธ•เธด เธ˜เธกเธบเธกเน‚เธŠเน‚เธ•) เธงเธฑเธ”เธžเธฃเธฐเธžเธธเธ—เธ˜เนเธชเธ‡เธ˜เธฃเธฃเธก เธชเธฃเธฐเธšเธธเธฃเธต

• เธงเธฑเธ”เธกเธ“เธ‘เธ›เน€เธŠเธดเธเธฃเนˆเธงเธกเธชเธฃเน‰เธฒเธ‡เธ—เธฒเธ™เธšเธฒเธฃเธกเธตเน„เธ–เนˆเธŠเธตเธงเธดเธ•เน‚เธ„เธเธฃเธฐเธšเธทเธญเน€เธฃเธดเนˆเธก30เธž.เธ„.-14เธกเธด.เธข.69

 ธรรมะไทย