เรามีหลักมุ่งหมายตามนี้อยู่ว่า เราจะไม่มีความทุกข์ ทุกขั้นตอนแห่งการทำงาน คือ การบริหาร จะไม่มีความทุกข์ทุกขั้นตอนแห่งการบริหาร

เมื่อคิดจะทำก็ต้องไม่เป็นทุกข์
เมื่อเริ่มทำก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
กำลังทำก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
ทำเสร็จแล้วก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
ได้ผลก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
เก็บรักษาผลไว้ก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
ใช้ผลประโยชน์นั้นก็ไม่ต้องเป็นทุกข์

เดี๋ยวนี้ดูว่ามันจะเป็นทุกข์ไปเสียทุกขั้นตอน
เพราะความหวังมันมีมากเกินไป
มันทำด้วยความหวัง
ไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำด้วยสติปัญญา

แต่ถ้าทำด้วยสติปัญญาตามหลักพุทธศาสนา
มันจะทุกข์น้อยลงกว่านั้นมาก
แม้ในกรณีที่ผิด ผิด ผิดพลาด
สูญหาย ขาดทุน
ถูกโกงหรือวิบัติอะไรก็สุดแท้
มันก็ยังไม่เป็นทุกข์

ถ้าถือตามหลักพุทธศาสนา ความผิดหวังหรือความทุกข์นั้นมันมีค่ามากพอๆกันแหละคือมันทำให้ฉลาด ในเมื่อความสมหวังนั้นมันทำให้เหลิง แต่ความผิดหวังนั้นมันทำให้ฉลาด ลักษณะอย่างนี้เรียกกันมาแต่โบราณว่ามี #เพชรในหัวคางคก หัวคางคกที่ใครแสนจะเกลียดนั้น ดูให้ดีข้างในนั่นมีเพชร

ในความทุกข์หรือความผิดหวัง ความขาดทุนอะไรก็ตามในนั้นมีเพชร คือจะทำให้พบหนทางที่จะแก้ไขไม่ให้เป็นอย่างนั้น

ว่าที่แท้มนุษย์เราฉลาด ๆ ขึ้นมาก็เพราะสิ่งที่เป็นอุปสรรคหรือความผิดหวังทั้งนั้นแหละ #ต้องรับความผิดหวังให้ดี มันก็กลายเป็นได้ ไม่ใช่เสีย เพราะมันทำให้ฉลาดกว่าเดิม แล้วก็เอาความฉลาดนั่นแหละไปใช้ต่อไปในการสมหวังข้างหน้าโน้น

พุทธทาสภิกขุ