ระหว่างการเดินทางหลังออกพรรษาอาตมาเกิดประทับใจสองตายายชาวทิเบต เขามีสวนอยู่นอกเมืองออกไปไม่ไกล เดินออกจากกลางเมืองเล็กๆ ไม่กี่นาทีก็ถึงสวนของสองตายายนี้ เขาเปิดสวนของเขาให้เป็นที่สาธารณะ ตั้งโต๊ะ มีม้านั่ง คอยดูแลความสะอาด ให้ชาวบ้านหรือแขกผู้มาเยือนได้ชื่นชมความงามของสวน และทิวทัศน์อันสวยงามของหุบเขาเบื้องล่าง ทั้งสองยังให้ชาวบ้านได้เก็บแอปเปิ้ลและวอลนัทในสวนทานเล่นได้อย่างเอร็ดอร่อย และเบิกบานใจ

อาตมาดูสองตายายนี้มีความสุขมาก ไม่เหงา ทั้งสองได้ทำบุญทุกวัน จึงมีแต่ความยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นตัวอย่างที่ดีว่าอายุมากแล้วก็ยังสามารถให้ความสุขกับผู้อื่นได้ และมีความสุขกับการให้ความสุขนั้น

พระอาจารย์ชยสาโร