ชีวิตก็เช่นกันมันต้องมีจุดหมาย ถ้าคนเราอยู่โดยไม่มีจุดหมายชีวิต มันก็เหมือนกับชีวิตที่สูญเปล่า ถ้าคนเราทำตัวเหมือนกับจอกแหนที่ลอยไปตามกระแสน้ำ สุดแท้แต่ว่า กระแสน้ำจะพาไปอย่างไร ชีวิตนั้นก็ไร้ค่า ที่จริงคนที่ไม่มีจุดหมาย ชีวิตจำนวนมากก็ทนอยู่ไม่ไหวเหมือนกัน หลายคนก็ฆ่าตัวตาย เพราะรู้สึกว่าชีวิตไม่มีจุดหมาย ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม

อย่างไรก็ตาม ชีวิตกับการเดินทาง
มีอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนกัน
การเดินทางมีจุดหมายและปลายทาง อยู่ด้วยกัน
จุดหมายอยู่เชียงใหม่ ปลายทางก็คือเชียงใหม่
แต่สำหรับชีวิต จุดหมายกับปลายทาง
ไม่ใช่อันเดียวกัน คนละอันกันเลย

จุดหมายชีวิตของพวกเราส่วนใหญ่มันอยู่สูง เป็นสิ่งที่ชวนใฝ่ฝัน บางคนอยากเป็นเศรษฐี บางคนอยากเป็นซีอีโอ บริหารธุรกิจพันล้าน บางคนตั้งเป้าหมายว่า อายุห้าสิบก็จะเป็นปลัดกระทรวง รัฐมนตรี บางคนอาจจะอยากมีกิจการของตัวเอง หรือมีครอบครัวที่อบอุ่น

จุดหมายของแต่ละคน ดูน่าพึงปรารถนา แล้วก็ชวนใฝ่ฝัน บางคนที่เข้าใจธรรมมากหน่อย จุดหมายชีวิตคือขอให้พ้นทุกข์ บรรลุธรรม คือเข้าถึงพระนิพพาน แต่ปลายทางชีวิตมันคนละเรื่องเลย ไม่มีใครอยากจะนึกถึงปลายทางชีวิต อยู่เพื่อที่จะบรรลุถึงจุดหมายชีวิต

เราเรียนหนังสือ เลือกคณะดีๆ ต้องการอาชีพที่มั่นคง เพราะอะไร เพราะคิดว่ามันจะพาไปถึงจุดหมายชีวิตที่สูงส่ง เราส่วนใหญ่มักจะลืมไปว่า ชีวิตเราไม่ได้มีแค่จุดหมาย มันมีปลายทางด้วย

จุดหมายเป็นสิ่งที่เราต้องดิ้นรนขวนขวายไปให้ถึง แต่ปลายทางชีวิต ไม่ต้องดิ้นรน มันมาเอง อย่างตอนนี้ จุดหมายชีวิตเราถึงหรือเปล่า ไม่รู้ แต่ปลายทางชีวิตมันมาหาเราเรื่อย ๆ วันแล้ววันเล่า ผ่านไปหนึ่งปี ก็หมายความว่าปลายทางชีวิตใกล้เข้ามาอีกหนึ่งปี

สิ่งที่คนส่วนใหญ่มักจะนึกถึงคือจุดหมายชีวิต แล้วพากเพียรไปถึงโดยมองข้ามปลายทางชีวิต ทั้งที่ปลายทางชีวิตเป็นสิ่งที่เราต้องเจอต้องถึง จุดหมายจะถึงหรือไม่ ไม่รู้ แต่ปลายทางมาถึงแน่ ในเมื่อเราทุกคนรู้ว่า ปลายทางชีวิตมาถึงเราอย่างแน่นอนไม่ช้าก็เร็ว เราจึงควรที่จะเตรียมตัว เตรียมใจ รับมือเมื่อปลายทางชีวิตมาถึง

พูดอย่างนี้ก็คงจะรู้ว่าปลายทางชีวิตคืออะไร คือความตาย เราจะคิดแต่เรื่องการอยู่ดีอย่างเดียวไม่ได้ ที่เราเรียนหนังสือ ที่เราหางานทำ แสวงหาครอบครัวที่อบอุ่น หรือพยายามที่จะมีคนรักที่เป็นคนดี ก็เพราะเราต้องการให้ชีวิตอยู่ดี อยู่ดีสำหรับบางคนหมายถึงการอยู่ดีกินดี แต่มันไม่ได้แปลว่า เราจะตายดีเสมอไป

คนที่คิดแต่เรื่องการอยู่ดีไม่ได้นึกถึงเรื่องตายดีถือว่าประมาท เพราะไม่รู้ว่าชีวิตจะอยู่ยืนยาวแค่ไหน เราทุกคนก็ต้องตาย ในเมื่อเราทุกคนจะต้องตายเราก็ต้องนึกเอาไว้บ้างว่า เราจะเผชิญกับความตายอย่างไร ทำอย่างไรจะให้การตายของเราเป็นการตายที่ดีด้วย อย่าคิดแต่เรื่องการอยู่

ข้อธรรม คำสอน พระไพศาล วิสาโล