ไม่มีใครจะอยู่ในโลกคนเดียวได้ ทุกคนต้องอยู่รวมๆกันมากๆ ถ้าจะเรียกว่าอยู่ในวัฏสงสาร นี้ก็อยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องอยู่รวมกันมากๆ เป็นเพื่อนเวียนว่ายในวัฏสงสารด้วยกันนั่นเอง

จงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
มีมิตรภาพในฐานะเป็นเพื่อนทุกข์
เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกัน

แล้วมันก็จะเรียกว่าเป็นความดี เป็นโชคดี หรือเป็นการได้ที่ดีสำหรับคนที่เวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสารเหล่านั้น เพราะว่ามันจะช่วยกันและกันให้ออกจากทุกข์ได้

เรามีพระพุทธเจ้าร่วมกัน เป็นผู้แนะนำสั่งสอน แล้วเราก็มารวมหัวกันปฏิบัติตามพระธรรมคำสอนจนออกไปจากทุกข์ได้

พุทธทาสภิกขุ