.
"คิหิปฏิบัติ คำสอนฆราวาส"

" .. พระพุทธเจ้าทรงสอนหลายเรื่องหลายอย่างหลายปริยาย เช่น เรื่อง "คิหิปฏิบัติ คือคำสอนฆราวาส" เริมต้นตั้งแต่เด็กขึ้นไป "คือหน้าทีของลูก ของบิดามารดา ของผู้ครองเรือนภรรยาสามี รู้จักให้สิทธิให้อำนาจแก่กันและกัน เห็นอกเห็นใจกัน รู้จักบุญคุณของกันและกัน สนองบุญคุณซึ่งกันและกัน"

ท่านสอนเบื้องต้นตั้งแต่ "ฆราวาสเรื่อยขึ้นไป มิใช่ทํำนจะสอนให้เราออกบวชให้เราไปมรรคผล นิพพานด้วยกันทั้งหมด ไม่ใช่" ไม่ได้ท่รงสอนอย่างนั้น "หลักใหญ่พระพุทธเจ้าทรงสอนให้ชาวโลกมีธรรมะ ให้พวกเราปฏิบัต่ถูกต้องเทำนั้น" เพราะเป็นการนำมาซึ่งความสุขความสบายแก่ตน "การอยู่ด้วยกันนับตั้งแต่สองคนขึ้นไปต้องปฏิบัตถูกต้องตามหลักธรรม จึงจะอยู่อย่างมีความสุขความสบาย" ตามกำลังความสามารถของตน

ถ้าพิจารณาต่อไปจะเห็นว่าดีขึ้นมากกว่านั้นอีก คือคนเราถ้าหากว่า "เกิดขึ้นมาเพื่อประกอบอาชีพหาใส่ปากใส่ทัองเพียงอย่างเดียว ด้านจิตใจไม่เจริญ มันก็ไม่ผิดอะไรกับสัตว์เดรัจฉานโดยทั่วไป" ถึงแม้จะเจริญก้าวหน้ามากทางวัตถุด้วยประการ ต่าง ๆ ก็ตามเถิด "ถ้าหากด้านจิต่ใจเสื่อมเสียแล้วเรืองวัตถุที่เจริญนั้นไม่มีประโยิ่ชน์เลย มีแต่จะให้โทษทำลายซึ่งกันและกัน"

อาตมาจึงพูดเปรืยบให้ฟัง "การทำมาหากินที่แย่งกันแข่งขันกัน" มีแค่นี้แล้วไม่พอทะเยอทะยาน หาให้มากขึ้นอีก "รวยไม่มีวันพอ จะมีความสุขจากเงินทองที่หามาไหม" อีกพวกหนึ่งเขาทำมาหาเลี้ยงปากทัอง พอกินพอใช้อยู่ไปวันหนึ่ง ๆ "ไม่ต้องหาความร่ำรวยละ ขอให้มีอันอยู่อันกิน ต่างก็จงรักภักดี ปรองดองซึ่งกันและกัน" ลองคิดดูอะไรจะเป็นสุขกว่ากัน "ทางพุทธศาสนาท่านสอนการพัฒนาทางด้านจิตใจไปพร้อม ๆ กันกับทางด้านวัตถุนั้นถูกไหมดีหรือไม่" .. "

"คุณค่าและประโยชน์ของพระพุทธศาสนา"
พระนิโรธรังสี คัมภีรปัญญาจารย์
(หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี)