|
พุทธศาสนสุภาษิต
|
คำแปล
|
| ธมฺมเทสฺสี ปราภโว |
ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม |
| ปริภูโต มุทุ โหติ อติติกฺโข
จ เวรวา |
อ่อนไปก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไปก็มีภัยเวร |
| นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต |
ผู้ไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก |
| ทุวิชาโน ปราภโว |
ผู้มีความรู้ในทางชั่ว
เป็นผู้เสื่อม |
| สุวิชาโน ภวํ โหติ |
ผู้มีความรู้ในทางที่ดี
เป็นผู้เจริญ |
| โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา |
พวกโจรเป็นเสนียดของโลก |
| ธมฺมกาโม ภวํ โหติ |
ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ |
| ครุ โหติ สคารโว |
ผู้เคารพผู้อื่น ย่อมมีผู้เคารพตนเอง |
| ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ |
ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น
|
| สจฺจํ หเว สาธุตรํ รสานํ |
ความซื่อสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย |
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 2 "หมวดบุคคล"
