|
พุทธศาสนสุภาษิต
|
คำแปล
|
|
ยํ เว เสวติ ตาทิโส |
คบคนเช่นใด
ย่อมเป็นคนเช่นนั้น |
|
ภเชถ มิตฺเต กลฺยาเณ |
ควรคบมิตรที่ดี
|
|
มิตฺตสฺมิมฺปิ น วิสฺสเส |
แม้ในมิตรก็ไม่ควรไว้ใจ |
|
โหติ ปานสขา นาม |
เป็นเพื่อน
เพียงเพื่อดื่มเหล้าก็มี |
|
นิหียติ ปุริโส นิหีนเสวี *** |
ผู้คบคนเลว
ย่อมพลอยเลวไปด้วย |
|
อเปตจิตฺเตน น สมฺภเชยฺย |
เมื่อเขาไม่มีเยื่อใย
ป่วยการอยู่กินด้วย |
|
มาสฺสุ พาเลน สงฺคจฺฉิ อมิตฺเตเนว สพฺพทา |
อย่าสมาคมกับคนพาลซึ่งเป็นดังศัตรูทุกเมื่อ
|
|
ยตฺถ เวรี นิวีสติ น วเส ตตฺถ ปณฺฑิโต |
โจรพาลอยู่ในที่ใด
บัณฑิตไม่ควรอยู่ในที่นั้น |
|
เสยฺยํโส เสยฺยโส โหติ โย เสยฺยมุปเสวติ |
คบคนดี
ก็พลอยมีส่วนดีด้วย |
|
เสฏฺฐมุปคมญฺจ อุเทติ ขิปฺปํ |
เมื่อคบคนที่ดีกว่า
ตัวเองก็ดีขึ้นมาฉับพลัน |
Users Online = 9, this page = 1 
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 13 "หมวดการคบหา"
