พุทธสุภาษิต - ธรรมะไทย

ค้นหาในเว็บไซต์ :

พุทธสุภาษิต

พุทธสุภาษิต เป็นสุนทรพจน์เครื่องเตือนใจ ให้ดำเนินในสัมมาปฏิบัติได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เป็นสักขีพยานเด่นชัดอยู่ในใจของนักธรรมอยู่เสมอ

#	เรื่อง	อ่าน
0268	อฑฺฒา เจว ทลิทฺทา จ สพฺเพ มจฺจุปรายนา ทั้งคนมั่งมีทั้งคนยากจน ล้วนมีความตายเป็นเบื้องหน้า	13
0267	สมโณ อสฺส สุสฺสมโณ สมณะควรเป็นสมณะที่ดี	18
0266	ยาจนฺโต อปฺปิโย โหติ คนผู้ขอย่อมไม่เป็นที่รัก (ของผู้ถูกขอ)	30
0265	ยาจํ อททมปฺปิโย คนผู้ถูกขอ เมื่อไม่ให้ก็ไม่เป็นที่รัก (ของผู้ขอ)	45
0264	น ตํ ยาเจ ยสฺส ปิยํ ชิคึเส ไม่ควรขอของรักที่อยากได้กะเขา	50
0263	เทสฺโส จ โหติ อติยาจนาย คนย่อมเป็นที่ชัง เพราะขอจัด	51
0262	วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน โส เสฏฺโฐ เทวมานุเส ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชา และจรณะประเสริฐสุดในหมู่เทวดาและมนุษย์	62
0261	ขตฺติโย เสฏฺโฐ ชเนตสฺมึ กษัตริย์เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่ชน	55
0260	โส ปสฺสติ อตฺถทตฺถํ ปรตฺถํ เขา (คือผู้มีจิตไม่ขุ่นมัว) ย่อมเห็นประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน	54
0259	สุโข หเว สปฺปุริเสน สงฺคโม ความสมาคมด้วยสัตบุรุษเป็นสุขที่แท้จริง	68
0258	สนฺโต สคฺคปรายนา สัตบุรุษมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า	69
0257	สงฺเกเถว อมิตฺตสฺมึ ควรรังเกียจทีเดียวในอมิตร (คือข้าศึก)	62
0256	วิหญฺญติ จิตฺตวสานุวตฺตี คนชอบประพฤติตามอำนาจจิตย่อมลำบาก	88
0255	วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ ควรเปล่งวาจาที่ดีไม่ให้เกินเวลาไป	78
0254	มา สุ ตฺวํ อกริ ปาปํ ท่านอย่าทำบาปเลย	105
0253	มา โกธสฺส วสํ คมิ อย่าลุอำนาจแห่งความโกรธ	110
0252	พาโล อปรินายโก คนพาลมิใช่คนหัวหน้า	97
0251	นานตฺถกามสฺส กเรยฺย อตฺถํ ไม่ควรทำประโยชน์แก่คนที่หวังความพินาศ	71
0250	น สนฺถวํ กาปุรเสนกยิรา ไม่ควรทำความชอบพอกับคนชั่ว	110
0249	น สงฺคโม ปาปชเนน เสยฺโย สมาคมด้วยบาปชน ไม่ดีเลย	108