คติธรรม คำคม โดนใจ

ขอเชิญทุกท่านที่มีคติธรรม คำคม สอนใจ ได้เอื้อเฟื่อเผื่อแผ่แก่สาธารณชนทั่วไป เป็นข้อคิดสะกิดใจ ในการใช้ชีวิตประจำวันในสังคมทุกวันนี้


# เรื่อง อ่าน
 เราเกิดมาทำไม อยู่เพื่ออะไร อะไรคือสิ่งที่สูงสุดที่เราควรจะได้จากการเกิดเป็นมนุษย์ อะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เราควรจะให้ไว้กับโลกก่อนวันที่เราจำเป็นต้องจากไป
 ถ้าเราเป็นเรา เพราะเขาเป็นเขา เราก็ไม่ใช่เราสิ
 ขอให้เราปรารถนามงคลแห่งชีวิตอันยืนยาว โดยไม่ได้นับว่ากี่ปีหรือกี่สิบปี แต่นับด้วยขณะอันลํ้าค่าที่เรามีสติ เมตตาและปัญญา
 หยุดคิดปรุงแต่งได้เมื่อไร โลกเก่าที่น่าระอาก็หายไปทันที โลกใหม่ที่ผ่องใสปรากฏ
 บุญทำให้จิตสูงขึ้น บาปทำให้จิตต่ำลง ง่ายมาก เหมือนลิฟต์ขึ้นลิฟต์ลง
 อยู่ในลิฟต์ ผู้มีปัญญาย่อมวางกระเป๋าเดินทาง ภาวนาอยู่ก็เหมือนกัน ผู้มีปัญญาย่อมวางกระเป๋าอดีตและอนาคต
 พยายามตั้งสติรู้ตัวว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น อย่าต่อสู้กับอารมณ์ พึงปล่อยอารมณ์นั้นให้ไหลผ่านเราไป แต่อย่าไหลไปกับมัน
 การหมั่นระลึกถึงความเปราะบางไม่แน่ไม่นอนของชีวิตเป็นวิธีการอันเลิศที่จะกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกรีบด่วนที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในการปฏิบัติธรรม
 ยิ่งรักเพื่อนมนุษย์ ยิ่งรักคนอื่นได้มากเท่าใด ก็ยิ่งได้ความสุขจากการให้และการไม่ต้องเอามากขึ้นเท่านั้น
 กรรมไม่หมดไปด้วยการชดใช้กรรม แต่หมดกรรมด้วยการพัฒนากรรม คือปรับปรุงตัวให้ทำกรรมที่ดียิ่งขึ้นๆ
 เรื่องมฆมาณพนี้ สมัยก่อนจัดกันเป็นงานเทศน์สำคัญ เรียกว่าวัตรบท ๗ ของพระอินทร์ แล้วอย่างไรไปๆ มาๆ ถึงเวลานี้หายไป คนไทยเวลานี้แทบไม่มีใครรู้จัก ต้องฟื้นขึ้นมา
 ช่วยกันยกย่องให้เกียรติคนดี เพราะเป็นสิ่งที่ให้คุณประโยชน์รักษาคุณธรรมของสังคมไว้ ดีกว่าจะมัวไปหลงใหลในการเซ่นสรวงสังเวย อันเป็นเรื่องไร้เหตุผล อันเป็นการกระทำที่มุ่งผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นสำคัญ
 เมื่อตนเองเดือดร้อนวุ่นวายแล้ว ก็แผ่ความเดือดร้อนวุ่นวายนั้นไปให้แก่ผู้อื่นด้วย บุคคลที่มีปัญหาในตัวเอง ก็ย่อมเป็นเหตุสร้างปัญหาแก่ผู้อื่นขึ้นด้วย
 เมื่อเราพัฒนาตัวเอง เราก็ควรจะมีความสุขได้ง่ายขึ้น ไม่ใช่มีชีวิตอยู่ยาวนานขึ้น แต่กลายเป็นคนที่ยากยิ่งขึ้นที่จะมีความสุข
 ความพึงพอใจสมความปรารถนานั้น ต้องนำไปสู่ หนึ่ง ความเป็นอยู่ที่ดีของมนุษย์ สอง สันติสุขของมนุษย์ ถ้าไม่บรรลุ ๒ สิ่งนี้ ก็ไม่ควรเป็นหลักการของเศรษฐศาสตร์
 ทำบุญ ทำที่ไหนก็ได้ ไม่ว่าทำอะไร ถ้าทำเป็น ก็ได้บุญ
 พรสวรรค์มันหายได้เหมือนกัน ถ้าเราไม่ใช้เป็นทุนให้ดีขึ้น ให้เจริญงอกงาม
 ความอ่อนน้อมถ่อมตนเกิดเมื่อเรามีปัญญา เห็นความกะล่อนของจิตใจตัวเอง เห็นความลำเอียง และเมื่อเราตั้งใจไม่ลืมความผิดพลาดของเราในอดีต
 ดูในแต่ละวัน เวลาที่เสียไปกับอารมณ์ที่เศร้าหมอง หรือด้วยความคิดเพ้อเจ้อก็น่าใจหาย ทำไมเราไม่สำนึกว่านี่กำลังฆ่าตัวตายนะ ฆ่าชีวิตโดยสิ่งที่ไร้ค่า ทำไมเราจึงปล่อยให้เป็นอย่างนั้น
  เมื่อเราขยัน ตั้งใจและมีศรัทธา เราก็ปฏิบัติ เมื่อเราหดหู่ ขี้เกียจหรือท้อแท้ เราก็ปฏิบัติ



จีรัง กรุ๊ป    

 ธรรมะไทย