ค้นหาในเว็บไซต์ :
คติธรรม คำคม โดนใจ

ขอเชิญทุกท่านที่มีคติธรรม คำคม สอนใจ ได้เอื้อเฟื่อเผื่อแผ่แก่สาธารณชนทั่วไป เป็นข้อคิดสะกิดใจ ในการใช้ชีวิตประจำวันในสังคม



# เรื่อง ( 1034 ) อ่าน
 เมตตาเริ่มเมื่อ เราลองคิดว่า หากถูกทำร้าย เราย่อมกลัวเจ็บ และเป็นทุกข์
 ผู้ที่รู้แจ้งเห็นจริงในไตรลักษณ์ ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยในการแสวงหาและปกป้องผลประโยชน์ส่วนตัว จึงมีเวลา พลัง และปัญญาเต็มที่เพื่อจะสร้างประโยชน์แก่ส่วนรวม
 เมื่อเจอเหตุการณ์ต่างๆ ขอให้ใช้สติ ใช้ปัญญา อย่าคิดแต่จะทำนู่นทำนี่อย่างเดียว การไม่ทำอะไรเลย บางทียังเป็นการดีเสียกว่า คนเราจึงต้องรู้จักใช้ศิลปะของการนิ่งสงบ เพื่อสยบความวุ่นวาย
 เมื่อวุ่นนั้นแหละเป็นทุกข์ เมื่อว่างนั้นแหละไม่ทุกข์
 เงินหรือความพอใจที่ได้จาก การโกงและแย่งคนรักของผู้อื่น อาจดูเหมือนกำไรชั่วคราว แต่ทิ้งความระแวง ความเสียใจ และปัญหาตามมา
 หลวงพ่อชาท่านชอบพูดอยู่เสมอในเรื่องการปฏิบัติว่าเหมือนกับปลูกต้นไม้ เราปลูกต้นไม้แล้วเราต้องทำหน้าที่ต่างๆ เช่น รดน้ำ พรวนดิน ป้องกันศัตรูพืช ศัตรูต่างๆ เป็นสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบโดยตรง แต่ต้นไม้ต้นนั้นจะโตเร็วโตช้า ผลที่เกิดขึ้นจะใหญ่จะเล็ก จะหวานจะเปรี้ยวอย่างไร เป็นเรื่องของธรรมชาติ
 แค่ทำดีก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีหรอก
 การแสวงหาเกินพอดี การแสวงหาเกินพอดีเป็นเหตุให้เดือดร้อนทั้งตนและผู้อื่น และเป็นเหตุให้เกิดการทะเลาะวิวาท เกิดการเบียดเบียน
 อย่าทำร้ายคนอื่น ด้วยการกระทำ คำพูด ความคิด
 การเดินทางบนทางสายกลางต้องฝืนกิเลสบ้าง ความลำบากและความเครียดต้องมีอยู่เป็นธรรมดา ถ้าผู้เริ่มปฏิบัติสบายมาก น่าสงสัยว่าผิดทางเสียแล้ว
 แต่ละนาทีที่มันหมดไปกับความโกรธ ความเศร้านี่มันโง่แท้ๆ
 มีความทุกข์ที่ไหนต้องดับความทุกข์ที่นั่น
 ที่เราเรียกว่า คนเกิด หรือสัตว์เกิด โดยสัจธรรมแล้ว เป็นเพียงธาตุที่ประชุมกันขึ้นใหม่ เพราะยังมีกรรมและกิเลส เป็นเหตุให้สืบต่อ
 ใครกล่าวหาว่าเราดื้อ ควรพิจารณาเหตุผลที่ไม่ทำตามใจเขา ถ้าเป็นเพราะกิเลสก็สมชื่อว่าดื้อ ถ้าไม่ใช่แล้ว ก็อย่าเพิ่งหวั่นไหวกับคำกล่าวหานั้นนัก ถ้าปฏิเสธเพราะความจงรักภักดีต่อหลักคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ ก็ถือว่าเป็นการยืนหยัดในหลักการ
 จุดหมายและปลายทาง สำหรับชีวิต จุดหมาย กับ ปลายทาง ไม่เหมือนกัน จุดหมายชีวิต ต้องใช้ความเพียรจึงจะถึง แต่ปลายทางชีวิต ไม่ต้องใช้ความเพียรเลย อย่างไรก็มาถึงแน่
 โลกกำลังไม่มีสันติภาพ เพราะว่ามนุษย์ประฤติธรรมไม่สุจริต
 ชีวิตที่ดี ต้องค่อย ๆ สั่งสม ศรัทธา สติ สมาธิ และปัญญา
 ส่วนมากเราก็อยู่ในลักษณะหวัง คือ ทำเหมือนเดิม คิดเหมือนเดิม พูดเหมือนเดิม แต่หวังว่าผลของการกระทำนั้น จะไม่เหมือนเดิม จะดีกว่าเดิม
 เราให้อภัยเนี่ยไม่ใช่เพราะว่าอะไรเลย แต่เป็นเพราะว่าเรารักตัวเอง ถ้าเรามีความโกรธ มันก็มีแผล คนเราเมื่อมีแผลเราก็ต้องเยียวยารักษาตัวไม่ว่าแผลนั้นมันจะมาจากใครก็ตาม
 ชีวิตนั้นก็เคลื่อนไหวอยู่ตามธรรมชาติในทางที่เป็นประโยชน์แก่ทุกคนหรือทุกฝ่าย เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว ต้องการร่ำรวยสวยงามวิเศษวิโสกว่านี้ก็คือคนบ้า โดยที่ไม่รู้ว่าที่ยิ่งยุ่งออกไปมันคือส่วนเกินส่วนเพื่มที่ทำให้เป็นทุกข์

2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 »


   

 ธรรมะไทย