."ผู้ฝึกสมาธิย่อมได้ที่พึ่ง" (ท่านพ่อลี ธัมมธโร)
.
"ผู้ฝึกสมาธิย่อมได้ที่พึ่ง"
" .. "ผู้ฝึกหัดสมาธิย่อมได้ที่พึ่งของตน" สมาธิเปรืยบเหมือนป้อมหรือหลุมเพลาะ "ปัญญาเปรืยบเหมือนอาวุธ" ทำสมาธิเปรียบเหมือนอัดดินเข้าในกระสุนหรือฝังตัวอยู่ในป้อม
ฉะนั้น "สมาธินี้เป็นสิ่งสำคัญ และมีคุณานิสังส์มากทีเดียว" ศีลอันเป็นเบื้องต้นแห่งมรรคก็ไม่ค่อยจะยากเท่าไรนัก ปัญญาอันเป็นเบิ้องปลายแห่งมรรคก็ไม่ค่อยจะยากเท่าไรนัก "ส่วนสมาธิอันเป็นท่ามกลางแห่งมรรคต้องพยายามหน่อย" เพราะเป็นการบังคับปรับปรูงกันในด้านจิตใจ
จริงอยู่ "การทำสมาธินั้น เปรียบเหมือนปักเสาสะพานกลางแม่น้ำ ย่อมเป็นสิ่งลำบาก" แต่เมื่อปักลงได้แล้ว "ย่อมเป็นประโยชน์แก่ศึลและปัญญา"
"คีลนั้นเหมือนปักเสาสะพานในฝั่งนี้ ปัญญาเหมือนปักเสาสะพานข้ามฝั่งโน้น" แต่ถ้าเสากลางคือ "สมาธิ" ท่านไม่ปักแล้ว "ท่านจะทอดสะพานข้ามแม่นั้า คือโอฆะสงสารไปได้อย่างไร" .. "
"อานาปานสติ ภาวนามัย"
(ท่านพ่อลี ธัมมธโร)
