.
"ครั้นเห็นบาปเห็นบุญ"

" .. คนเกิดมาในโลกนี้ "ครั้นถ้าบาปไม่มี บุญไม่มีแล้ว มันคงจะเพียงกัน" ไม่ต้องพิจารณาหาเหตุหาผล จะมีก็อย่างเดียวกัน เพียงกัน จะจนก็จนอย่างเดียวกัน จะโง่ก็โง่อย่างเดียวกัน

อันนี้มันผิดกัน "ผู้ฉลาดก็ฉลาดเอาเหลือล้น ผู้มีก็มีจนเหลือเฟือ ที่จนก็จนจนลืมตาย" จึงว่ามีทุกอย่าง ต้องใคร่ครวญหาเหตุหาผล เห็นกันอยู่ในโลกนี้ ยากจนค่นแค้น หูหนวก ตาบอด

"ครั้นเห็นบาปเห็นบุญ เห็นประจักษ์อยู่ในมนุษย์นี่แล้ว" เราจะไม่กล้าทำบาป "จะประกอบแต่คุณความดีตามกำลังของตนไปตลอดชีวิต" .. "

"อนาลโยวาท"
(หลวงปู่ขาว อนาลโย)