|
พุทธศาสนสุภาษิต
|
คำแปล
|
|
อปฺปมตฺตา น มียนฺติ |
ผู้ไม่ประมาท
ย่อมไม่ตาย |
|
อปฺปมาทรตา โหถ |
ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ยินดีในความไม่ประมาท
|
|
อปฺปมาทํ ปสํสนฺติ |
บัณฑิตย่อมสรรเสริญความไม่ประมาท
|
|
อปฺปมตฺโต อุโภ อตฺเถ |
บัณฑิตผู้ไม่ประมาท
ย่อมได้รับประโยชน์ทั้งสอง |
|
อปฺปมตฺโต หิ ฌายนฺโต |
ผู้ไม่ประมาทพินิจอยู่
ย่อมถึงสุขอันไพบูลย์ |
|
อปฺปมาทญฺจ เมธาวี ธนํ เสฏฺฐฺ รกฺขติ |
ปราชญ์ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้
เหมือนทรัพย์ประเสริฐสุด |
อปฺปมาทรโต ภิกฺขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา
สญฺโญชนํ อณํ ถูลํ ฑหํ อคฺคีว คจฺฉติ |
ภิกษุยินดีในความไม่ประมาท
หรือ เห็นภัยในความประมาท ย่อมเผาสังโยชน์น้อยใหญ่ไป เหมือนไฟไหม้เชื้อน้อยใหญ่ไปฉะนั้น
|
อปฺปมาทรโต ภิกขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา
อภพฺโพ ปริหานาย นิพพานสฺเสว สนฺติเก |
ภิกษุยินดีในความไม่ประมาท
หรือ เห็นภัยในความประมาท เป็นผู้ไม่ควรเพื่อจะเสื่อม ชื่อว่าอยู่ใกล้พระนิพพานทีเดียว
|
อวํวิหารี สโต อปฺปมตฺโต ภิกฺขุ จรํ หิตฺวา มมายิตานิ
ชาติชรํ โสกปริทฺทวญฺจ อิเธว วิทฺวา ปชเหยฺย ทุกฺขํ |
ภิกษุผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างนี้
มีสติ ไม่ประมาท ละความถือมั่นว่าของเราได้แล้วไปเที่ยวไป เป็นผู้รู้
พึงละชาติ ชรา โสกะ ปริเทวะ และทุกข์ ในโลกนี้ได้ |
อุฏฺฐฺานวโต สติมโต สุจิกมฺมสฺส นิสมฺมการิโน
สญฺญฺตสฺส จ ธมฺมชีวิโน อปฺปมตฺตสฺส ยโสภิวฑฺฒติ |
ยศย่อมเจริญแก่ผู้มีความหมั่น
มีสติ มีการงานสะอาด ใคร่ครวญแล้วทำ ระวังดีแล้ว เป็นอยู่โดยธรรม และไม่ประมาท
|
พุทธศาสนสุภาษิต หมวดที่ 10 "หมวดความไม่ประมาท"
